Licznik odwiedzin: 36036
Z Puszczy Białowieskiej
   

Powyższy tekst to kopia fragmentu wstępu do książki "Puszcza gigantów. Rzecz o białowieskich dębach" (W-wa, 2019). Wyjaśnia on, skąd wziął się pomysł, aby na naszej stronie umieścić zakładkę poświęconą Puszczy Białowieskiej. Jest wiele publikacji na temat Puszczy, w internecie funkcjonują puszczańskie strony, dużo też mówi się o Puszczy w telewizji i radiu, ale członkom Sekcji Drzew Pomnikowych warto i wypada wiedzieć więcej. A nadarza się okazja wyjątkowa - p. Tomasz Niechoda, jeden z największych, jeśli nie największy znawca białowieskich gigantów, zgodził się udostępnić nam część swojej olbrzymiej wiedzy. Mają to być publikowane (systematycznie) na stronie Sekcji krótkie informacje, ciekawostki, zdjęcia dotyczące pomnikowych drzew z Puszczy Białowieskiej. Pierwszy otrzymany od p. Tomka materiał dotyczy pomnikowych sosen bartnych.

Przewodniczący Sekcji

08 maja 2020 r. HISTORIA DWÓCH DĘBÓW

Agnieszka Aleksiejczuk, Tomasz Niechoda

Kochanek Pioruna (obw. 489 cm, wys. 32 m) - pomnik przyrody
Drzewo stoi na straży zachodniej granicy oddziału 305. Ok. 20 lat temu otrzymało piorunowy pocałunek od pana i władcy Olimpu Zeusa. Od tego czasu dębowy starzec po 300-400 latach zbliża się do kresu swojej ziemskiej drogi. Jednak życie uchodzi z niego bardzo wolniutko. Niegdyś w cieniu jego korony przechadzały się białowieskie niedźwiedzie .Obecnie zwierz się też przy nim krząta - kilka tygodni temu nasz znajomy Wojtek wdział przy nim dwa rysie - kto wie, może i niedźwiedzie znów się pod nim pojawią.

Dąb z oddz. 305 (obw. 524 cm, wys. 35 m) - pomnik przyrody
Podobnie jak Dąb Kochanek Pioruna, ten olbrzym także strzeże zachodniej rubieży oddziału 305. Jednak, jak na razie, los okazał się dla niego znacznie łaskawszy. Zdrowie mu dopisuje i jak na swoje 300-400 lat (a może i więcej) trzyma się dobrze. Jednak nigdy nie można mieć pewności, że przeżyje swojego stojącego ok. 200 metrów dalej dębowego towarzysza, który jest obecnie w znacznie gorszej kondycji, bliski dębowej śmierci – potężny powiew wiatru skoncentrowany w miejscu gdzie rośnie, jakaś infekcja grzybowa lub owadzia mogą szybko zakończyć jego ziemski żywot, jak nie w jednej chwili to w przeciągu kilku lat. Nigdy wśród dębów, jak i u ludzi, nie można mieć pewności, kto jest bliżej „miejsca skąd nikt nie wraca”.

Agnieszka Aleksiejczuk, Tomek Niechoda

2020-05-08
Kochanek Pioruna (obw. 489 cm, wys. 32 m) - pomnik przyrody.
Fot. Tomasz Niechoda.
2020-05-08
Dąb z oddz. 305 (obw. 524 cm, wys. 35 m) - pomnik przyrody.
Fot. Tomasz Niechoda.

Wstecz